Ik ben helemaal gesloopt aan het eind van de dag

Ik liep er al een tijd mee. Dat ik aan het eind van de dag zo moe was. Het gebeurde zelfs dat ik door de vermoeidheid niet kon slapen. S’avonds als ik de kinderen naar bed had gebracht vielen mijn ogen al dicht.. na een half uurtje werd ik wakker met de gedachte dat ik weer wat had bijgeslapen. En er weer tegen aan kon. Wat niet het geval was.

In oktober was ik de eerste keer naar de dokter geweest. Hij had me doorgestuurd naar het ziekenhuis voor bloedonderzoek. Na veertien dagen in spanning wachten. Kwam er helaas niets uit. Ondertussen was ik doodop. Stond op het punt me ziek te melden. Ik merkte het ook aan alles. Ik had het zogenaamde korte lontje. Gebruikte veel tijd om bij te slapen. En deed alleen het broodnodige. Omdat voor de rest mijn energie op was.

Jij moet wel intens gelukkig zijn

Ik ontmoette Kamau vorig zomer. Hij is leraar op een school. Het was op een zondag. Kamau woont in Kenia. Hij is 34 jaar. Ik heb de mogelijkheid gehad om met een groep Kenianen en Nederlanders te werken die daar aan een school gingen bouwen. Kamau is een wijze man. Alleen wist ik dat nog niet toen ik hem ontmoette. Tijdens onze ontmoeting hadden we het over een gemiddelde dag van mij thuis in Nederland.

Ik heb stromend water. Een auto. Zelfs eentje met stoelverwarming. Kan in de supermarkt kopen wat ik wil. Meer dan ik nodig heb. Heb een baan voor vier dagen per week. Ben dus drie dagen vrij. Ga minimaal twee keer per jaar met vakantie. Ga naar concerten toe van mijn favoriete artiesten. Zoals laatst naar Marco Borsato.  Kortom alles in overvloed en rijkdom.

Kamau luisterde aandachtig. Keek hoe ik erover sprak. Let op mijn mimiek en mijn gekozen worden. Op een gegeven moment zei hij. “je moet wel intens gelukkig zijn”. Ik bevestigde dit.

Niet ouder dan 60

De gemiddelde Keniaan wordt iets ouder dan 60. Het salaris is gemiddeld 60 euro per maand. Kamau woont in een dorp van 300 mensen. Water komt uit de put. Een supermarkt is alleen in de grote stad waar hij eens in de twee maanden komt. Misschien minder vaak. Hij heeft een fiets die hij deelt met 16 anderen. De banden zijn twee weken gelden weer vervangen. Was even ingewikkeld om nieuwe te krijgen. Dus hij loopt nu wat minder vaak. Hierdoor geniet hij minder van de omgeving zegt hij terloops.

De kinderen die naar de school komen, komen uit de omgeving. Sommige zelf veertig kilometer verderop. Ze werken met een groep op het land om zichzelf te voorzien van groente. Mannen, vrouwen en kinderen. Hij vind het heerlijk om met zijn handen in de grond te werken. Hij weet er ook veel van. Wat wel wil groeien en wat niet en hoe lang het duurt voordat het eetbaar is.

Het sluimerde al een tijdje bij me. Was vaak moe. Veel pijntjes in mijn onderrug. Ook pijn in mijn schouders en te vaak hoofdpijn.  In januari kwam ik via een vriendin bij de training FLOW terecht. Tijdens een onderwerp in de training kwam ik erug bij mijn reis in Kenia. Ik dacht aan mijn ontmoeting met Kamau. De woorden intens gelukkig kwamen boven. Nee ik was dat niet.

Voor mij is het de hectiek. De volle agenda. Te veel op mijn lijstje. Hierdoor ontbrak bij mij het gevoel van geluk en gezondheid. Door kleine aanpassingen en praktische oefeningen komt het gevoel er wel. Kamau is overigens een geweldige spiegel voor mij. Hij is wel gelukkig. Heb het zelf gezien.

Barbara. Uit de training FLOW januari-maart 2016

Meer lezen over leiderschap?